Comeza o derradeiro día en París. A día seguinte, tras ver o Museo Rodin partiriamos de novo a Compostela, pero vaiamos por partes.

Chegamos a Père Lachaisse, o cemiterio máis vistado do mundo, en metro. Se alguén se pregunta se todavía seguen a soterrar xente por alí, diría que si, a xulgar pola avenida chea de pompas fúnebres que hai fronte a unha das entradas do cemiterio.

Como ben di o Breogán é un sitio espantosamente fermoso, e eu non o podería describir mellor. Un enorme espazo, cheo de tumbas e panteóns, onde repousa xente desde comezos do século XIX. Tumbas enormemente descoidadas, de xente á que ninguén lembra xa, xúntanse con outras fermosas, con flores e agasallos para os defuntos, ilustres ou non.

Ademais das tumbas, hai unha zona chamada o columbario que acollen as cinzas de  milleiros de mortos, con esquelas moi peculiares…

 Cinzas dun membro do Partido Comunista Francés

Moliere, Delacroix, Édith Piaf, Wilde, Gericault, Chopin, Signoret, Yves Montand…e unha longa lista de persoeiros durmen neste fermoso e impresionante cemiterio, un dos lugares dos que máis gostei na cidade, e aínda que resulte paradóxico gozamos dunha fabulosa e gratificante comida baixo unhas árbores a carón dos restos de Jacques Louis David.

A verdade resultoume difícil escoller as imaxes para ilustrar esta visita, pero aí vai unha das miñas favoritas…

Raíces

Na tarde camiñariamos cara Mont Martre para ver o Sacre Coeur e tamén unha das máis fermosas vistas de París. Sei que agosto é un mal mes para viaxar, pero é o que temos…

Vista do Sacre Coeur

Estaba cheo de xente, cheo, cheo, cheo…Pasear polas rúas era bastante complexo; con todo podo dicir que sería unha das partes polas pasearía de novo se algunha vez volvo a París, pero a poder ser, noutras datas…

 Cidade da Luz vista desde os tellados do Sacre Coeur

Tras tomar unha deliciosa cea Capuchine Gourmand, situado no  Pigalle e atendidos polo camareiro máis amable e divertido que nos atopamos en todo París, regresamos  ao hotel, había que preparar as maletas, e prepararse para madrugar para ver o Museo Rodin.

One Response to “Unha de cal…outra de area (e III-3)”

  1. torredebabel Says:

    esa foto das raices fixome emocionar. É tan linda, tan verdadeira, di tanto nesas liñas que se mesturan, xuntan e afastan… fermosa!

Leave a Reply

*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture.
Anti-Spam Image