…e nestes últimos non estou moi soñadora…
Desperto, non sei por canto tempo…
Ata entón, grazas, bicos e apretas…
Despois de ver nun museo da Haia unha Vista de Delft souben que vira o cadro máis fermoso do mundo (’A prisioneira’ de Marcel Proust)
…e nestes últimos non estou moi soñadora…
Desperto, non sei por canto tempo…
Ata entón, grazas, bicos e apretas…
maio 25th, 2008 at 11:02 pm
Xa che entrará o sono de novo para poder soñar máis cousas para nós.
Bicos!
maio 26th, 2008 at 9:31 am
Ou tamén podes soñar desperta, que é aínda máis emocionante…
Ánimo, linda.
Bicos mil
maio 26th, 2008 at 1:22 pm
Estes tempos valen para coller máis forza e soñar mellor despois. Ánimo ruliña, que soñar é gratis, das poucas cousas que quedan que o sexan.
Muuuuuac
xuño 1st, 2008 at 12:57 am
a terra dos soños ten unha maxia moi poderosa. Que a pase ben por alí…
xuño 8th, 2008 at 3:25 pm
Sonhar reconforta non te esquezas…
Unha aperta enerxética
xuño 25th, 2008 at 11:56 pm
Como ti dis: hai tempos e tempos.
Eu tampouco estou mui inspirado que digamos.
setembro 23rd, 2008 at 11:59 am
Tes razóns, eu ando xa dende fai uns meses, co mesmo, as voltas co tempo, cos soños, co insomnio…
unha magoa, a ver si a o outono trae novos tempo! Un bico e volve pronto!